ploigisi h3
bottom_neo.jpg

24. Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΒΗΡΙΑ)
georgios ivirΟ άγιος Γεώργιος καταγότανε από την Ιβηρία. Φτωχό παιδί αναγκάστηκε να γίνει υπηρέτης σε κάποιο μωαμεθανό που εκμεταλλευόμενος την ηλικία του τον έκαμε μωαμεθανό και τον ωνόμασε «Σαλή».
Μετά το θάνατο του κυρίου του και μέχρι την ηλικία των 70 χρόνων του έζησε μωαμεθανός σαν μεταπωλητής διαφόρων ειδών. Έμεινε άγαμος, φτωχός, και πέρασε όλη τη ζωή του ειρηνικά, τίμια και με αγάπη σε Τούρκους και Χριστιανούς.
Στην ηλικία των εβδομήντα χρόνων ξύπνησε η συνείδηση του και αποφάσισε να επιστρέψει στην πίστη του Χρίστου. Χωρίς να τον αναγκάσει κανείς παρουσιάζεται αυθόρμητα στον τούρκο κριτή και δηλώνει: «Εγώ γεννήθηκα από χριστιανούς γονείς. Φτωχό παιδί και ορφανό με ανάγκασε το αφεντικό μου να γίνω μουσουλμάνος. Τώρα δηλώνω πως θέλω να πεθάνω χριστιανός».
Ο κριτής και όλοι εκεί γνωρίζανε το Σαλή σαν καλό και λογικό άνθρωπο. Πως μπορούσαν να πι¬στέψουν πως ο καλός και σεβάσμιος γέροντας με την άσπρη τώρα γενειάδα θα έχανε τα λογικά του και θα ζητούσε να πεθάνει για την πίστη του Χριστού. Και συνέχιζε ο γέροντας με δάκρυα στα μάτια να δηλώνει την πίστη του στο Χριστό και να ζήτα μαρτυρικό θάνατο για να ξεπλύνει το αμάρτημα του.
Τον έκλεισαν σε ένα «όντα», όπου τον ύβριζαν, τον απειλούσαν, τον βασάνιζαν. Την άλλη μέρα τον κάλεσαν για ανάκριση. Τρεις μέρες συνεχίστηκαν οι ανακρίσεις και τα βασανιστήρια, που όμως θέρμαιναν περισσότερο την πίστη του. Τέλος αποφάσισαν να τον κρεμάσουν. Συνεχίζω την περιγραφή του μαρτυρίου του από το «Νέον Μαρτυρολόγιον» σαν πιο αυθεντική, γιατί γράφηκε λίγα χρόνια μετά το μαρτύριο του αγίου:
«Παραδόθηκε εις τους γιολτάσηδες του κριτή γενιτσάρους, που παίρνοντας αυτόν να τον υπάγουν εις τον τόπον της καταδίκης τον έδερναν όλοι ανελεημόνως εις τον δρόμον και αυτός υπέμεινε τας πληγάς με σιωπήν και μεγάλην γενναιότητα. Αφού έφθασαν εις ένα εργαστήριον, όπου ήτον επιτήδειος τόπος δια να τον κρεμάσουν, έβαλαν την θηλιάν εις τον λαιμόν του και τον εβίαζαν να πη το «σαλαβάτι», ήγουν την ομολογίαν της θρησκείας των. Αυτός δε ο μακάριος έσφιγγε το στόμα του με όσην βίαν και δύναμιν είχε δια να μην ομιλήσει, αυτοί δε όσον αυτός δεν ομιλούσε, τόσον τον έδερναν γυρίζοντες τον ευλογημένον εις όλον το παζάρι, δια να τον πομπεύσουν και κάνοντας τον πολλά βάσανα. Τέλος τον έφεραν εις το Παρμάκ-Καπού, λεγόμενον, και πάλιν εκεί τον εκεντούσαν με τας μαχαίρας λέγοντας αυτώ «κάμε το δάκτυλόν σου ούτως, ότι ένας είναι ο Θεός». Εκείνος δε έσφιγγε και τας δύο του παλάμας με όλη τη δύναμη του, όπου δεν ήτο τρόπος να τας ανοίξει τινάς, ουδέ ήθελε να βλέπη καν εις το πρόσωπον εκείνους, άλλ’ εγύριζε τους οφθαλμούς του εις τον τοίχον. Έπειτα του έδωκαν πολλούς ραβδισμούς και γρονθισμούς και τον εκρέμασαν και πάλιν τον κατέβασαν μήπως μετανοήσει. Αφού δε είδαν το στερρόν και αμετάθετον της γνώμης του, τον εκρέμασαν με τελειότητα και ούτως απήλθεν η μακαρία του ψυχή εις τας ουράνιους μονάς και έλαβε τον μαρτυρικόν του στέφανον εν έτει 1770».
Η μνήμη του γιορτάζεται την 2α Ιανουαρίου.

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ
Παμμάκαρ Γεώργιε, της Ιβηρίας βλαστός,
Λεσβίων αγλάισμα, νεομαρτύρων λαμπρόν
και θείον υπόδειγμα,
Κύριον νυν δυσώπει, ειρηνεύσαι τον κόσμον,
δούναι δε τοις υμνούσι
των πταισμάτων την λύσιν,
ως έχων παρρησίαν αξιοθαύμαστε.

footer
  • Τετάρτη 22 Νοεμβρίου

    Φιλήμονος, Κικιλίας, Βαλλεριανού και Τιβουρτίου μαρτύρων
  • Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 43 επισκέπτες και κανένα μέλος

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ