ploigisi h3
bottom_neo.jpg

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Η καθιέρωση της εορτής των Τριών Ιεραρχών ανάγεται στα βυζαντινά χρόνια, γύρω στα 1100 (μ.Χ.) στους χρόνους των Κομνηνών, προκειμένου να καταπαύσει μία διαμάχη ως προς την αξία ενός εκάστου εξ αυτών. Σημαντικό ρόλο έπαιξε τότε η προσωπικότητα του Ιωάννου Μαυρόποδος, Επισκόπου Ευχαϊτων. Μετά από θαυματουργική επέμβαση των ίδιων των Αγίων και επειδή είδε ὅτι μέσα στόν Ἰανουάριο μήνα ὑπῆρχαν ἑορτές καί γιά τούς τρεῖς αὐτούς Ἁγίους, τήν 1η Ἰανουαρίου γιά τό Μέγα Βασίλειο, στίς 25 γιά τόν θεῖο Γρηγόριο καί στίς 27 γιά τόν ιερό Χρυσόστομο, τούς ἕνωσε σέ μιά κοινή ἑορτή, στίς 30 Ἰανουαρίου, τήν ὁποία καί στόλισε μέ κανόνες καί τροπάρια καί λόγους ἐγκωμιαστικούς, ὅπως ταίριαζε.
Το έτος 1842 η Πανεπιστημιακή Σύγκλητος του Εθνικού και Καποδοστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών καθιέρωσε για πρώτη φορά την εορτή των Τριών Ιεραρχών ως ημέρα της Ελληνικής Παιδείας και των Γραμμάτων γενικότερα.
Κάθε χρόνο, λοιπόν, την 30ή Ιανουαρίου εορτάζουμε περίλαμπρα την εορτή των Τριών μεγίστων φωστήρων της Τρισηλίου Θεότητος, Βασίλειο τον Μέγα, Γρηγόριο τον Θεολόγο και Ιωάννη τον Χρυσόστομο, τα πάγχρυσα αυτά στόματα του ελληνικού και χριστιανικού λόγου, που κατά τον Υμνογράφο κατάρδευσαν όλη την οικουμένη με νάματα θεογνωσίας.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας.

Γεννήθηκε το 330 (μ.Χ.) στην Kαισάρεια της Καππαδοκίας της Μ. Ασίας . Γόνος πολύτεκνης οικογένειας. Ο πατέρας του, Βασίλειος, και η μητέρα του, Εμμέλεια, απέκτησαν εννέα παιδιά, από τα οποία τα πέντε αναδείχθηκαν άγιοι της 'Εκκλησίας μας (Βασίλειος, Μακρίνα, Ναυκράτιος, Γρηγόριος επίσκοπος Νύσσης, Πέτρος επίσκοπος Σεβαστείας). Σπούδασε στην Αθήνα. Μόνασε στον πόντο. "Έγινε επίσκοπος Καισαρείας το 370 (μ.Χ.)
Υπήρξε : - Μέγας κοινωνικός εργάτης. "Έχτισε την περίφημη «Βασιλειάδα».
- Μέγας οργανωτής της μοναστικής ζωής και πατέρας του μοναχισμού στη Μ. Ασία.
-Μέγας Θεολόγος και συγγραφέας. Έγραψε τα «'Ασκητικά», ομιλίες στην «"Εξαήμερο», «Θεία Λειτουργία» (ή οποία φέρει το όνομα του και τελείται φορές το χρόνο) και άλλα πολλά.
- Μέγας υπερασπιστής της αλήθειας της πίστης. Υπερασπίστηκε σθεναρά την 'Ορθοδοξία έναντι της κρατικής βίας και αυθαιρεσίας των αρειανόφιλων βασιλέων Ιουλιανού και Ουάλη.
0 Μέγας Βασίλειος εκοιμήΘη την 1η 'Ιανουαρίου του 379 (μ.Χ.) σε ηλικία 49 μόλις ετών.

Ο Άγιος Γρηγόριος o Θεολόγος.

Γεννήθηκε το 329 (μ.Χ.) στην Αριανζό, ένα χωριό κοντά στη Ναζιανζό της Καππαδοκίας όπου ο πατέρας του ήταν επίσκοπος. «0 πρώτος των εραστών της σοφίας» κατά δήλωσή του, απέκτησε μεγάλη μόρφωση. Συσπουδαστής και αδελφικός φίλος του Μ. Βασιλείου. Ασκήτεψε στον Πόντο.
Το 361 (μ.Χ.) χειροτονείται διάκονος και πρεσβύτερος και το 372 (μ.Χ.) επίσκοπος Σασίμων.
Το 380 (μ.Χ.) καλείται στη Bασιλεύουσα για να καταπολεμήσει τους Αρειανούς που επικρατούσαν εκεί, πράγμα που καταφέρνει, αφού μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα δύο μόλις ετών, τους επαναφέρει στην 'Oρθοδοξία και εκλέγεται Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως .
Οι συνεπίσκοποι του όμως, τον φθονούν και τον υπονομεύουν.
Ηρωική πράξη της παραίτησης του από τον πατριαρχικό Θρόνο, βάζει τέλος στην ταραχή και τη διχόνοια και επιφέρει την, ειρήνη στη ζωή της 'Εκκλησίας.
Αποσύρεται από την δημόσια δράση και αφιερώνει τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής του στη συγγραφή Θεολογικών έργων και των αξεπέραστων χριστιανικών ποιημάτων του ('Έγραψε 407 ποιήματα, με 20.000 στίχους).
Φιλάσθενος από μικρός ο άγιος, αρρωσταίνει βαριά και στις 25 'Iανουαρίου του 390 (μ.Χ.) η αγία του ψυχή ανεβαίνει στον Kύριο και Θεό της.
Ο Άγιος Ιωάννης, ο Χρυσόστομος.

Γεννήθηκε το 354 (μ.Χ.) στην Αντιόχεια. Έλαβε μεγάλη μόρφωση. Σε ηλικία 20 ετών γίνεται μοναχός. Ζει ασκητικότατα. Το 383 (μ.Χ.) χειροτονείται ιερέας. Το 398 (μ.Χ.) εκλέγεται, παρά τη Θέλησή του, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως .
Υπήρξε: -0 μεγαλύτερος εκκλησιαστικός συγγραφέας. Τα έργα του φτάνουν τις δυο χιλιάδες.
-0 μεγαλύτερος μελετητής και εξηγητής της Αγίας Γραφής.
-Απ' τους μεγαλύτερους κοινωνικούς εργάτες (έτρεφε καθημερινά στην Κων/πολη επτά χιλιάδες απόρους).
- Πρότυπο ποιμένα - αρχιερέα. Διακρίνεται για την προσφορά του στην ιεραποστολή και τη λατρεία.
-Απ' τους πιο φλογερούς μαχητές της αλήθειας και των δικαίων της 'Εκκλησίας. Συγκρούστηκε με την διαφθορά των ανακτόρων, τις καταχρήσεις των πλουσίων, τους σιμωνιακούς ιερείς, καθαρίζοντας την 'Εκκλησία από κάθε αντικανονικότητα και κάθε μίασμα. Oι αγώνες του αυτοί, του απέφεραν πολλά βάσανα και κακουχίες και τέλος την εξορία και το θάνατο.
Το «χρυσό στόμα» του 'Ιωάννη σίγησε για πάντα στις 14 Σεπτεμβρίου του 407 μ.Χ. στα Κόμανα του Πόντου, όπου βρισκόταν εξόριστος από την αυτοκράτειρα Ευδοξία. Η 'Εκκλησία τιμά την μνήμη του στις 13 Nοεμβρίου και την ανακομιδή των λειψάνων του στις 27 'Ιανουαρίου.
Η προσφορά των τριών Ιεραρχών στη διαμόρφωση του δόγματος της Εκκλησίας μας είναι μεγάλη. Με τις γνώσεις που απέκτησαν στις σπουδές τους μπόρεσαν να διατυπώσουν με ακρίβεια και καθαρότητα την πίστη μας στον Τριαδικό Θεό, στην εκ του μηδενός δημιουργία, στην ενανθρώπηση του Υιού και Λόγου του Θεού, στην περιγραφή της πορείας προς τη θέωση –αφού και οι ίδιοι ανέβηκαν τα σκαλοπάτια από την κάθαρση προς τον φωτισμό και την τελείωση- αλλά συγχρόνως υπενθύμιζαν στους χριστιανούς της εποχής των και σε εμάς βέβαια, ότι ο δρόμος προς τον Θεό περνά από τον πλησίον.
Από τους αρχαίους Έλληνες πήραν τις λέξεις, αλλά τις γέμισαν με νέο περιεχόμενο. Δεν έπεσαν σε καμία παγίδα οι Καππαδόκες Πατέρες ώστε να νοθεύσουν το Ευαγγέλιο του Χριστού, που περιέχει την μοναδική, αποκεκαλυμμένη Αλήθεια. Π. χ. οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν ότι ο Θεός εδημιούργησε τον κόσμο, αλλά από προϋπάρχουσα ύλη, ενώ το σωστό είναι ότι ο Θεός δημιούργησε εκ του μηδενός (ή εκ του μη όντος) τους αγγέλους, το σύμπαν και τον άνθρωπο. Η διαφορά μεταξύ κτιστού και ακτίστου είναι αγεφύρωτη, όμως και πάλι τη λύση την δίνει ο ίδιος ο Θεός ο οποίος αναλαμβάνει την πρωτοβουλία να έρθει σε επαφή με τον άνθρωπο για να τον κάνει κατά χάρη θεό, να χαίρεται την κοινωνία με τον εν Τριάδι Θεό. Ο Αδάμ απέτυχε να φτάσει στη θέωση, όμως ο νέος Αδάμ, ο Χριστός, μας ξαναδίνει μια νέα ευκαιρία. Στο χέρι μας είναι να πούμε «ναι» στον Θεό και να σωθούμε. Διαφορετικά υπάρχει και ο Διάβολος που παραμονεύει «ζητώντας ποιον να καταπιεί»…
Οι άγιοί μας, λοιπόν, μας βοηθάνε να τοποθετούμαστε σωστά στον χώρο και τον χρόνο. Είμαστε κτίσματα και όχι θεοί κατά φύσιν. ο Θεός μας έπλασε από αγάπη κινούμενος και είμαστε ελεύθεροι να πλησιάζουμε τον Θεό και εν αγάπη και ελευθερία να ανεβαίνουμε συνεχώς προς Αυτόν. Το κακό που υπάρχει στον κόσμο οφείλεται στο προπατορικό αμάρτημα. Ο Χριστός έγινε άνθρωπος για να μας ξαναβάλει στον παράδεισο. Μέσα στην Εκκλησία προγευόμαστε τα Έσχατα, τη Βασιλεία των Ουρανών.
Αυτές οι προτάσεις περικλείουν τα βασικά σημεία της διδασκαλίας της Εκκλησίας μας και καλούμαστε όλοι να έχουμε και ακαδημαϊκή γνώση αυτής της διδασκαλίας, αλλά προπάντων ζώντας τη μυστηριακή ζωή Της να καθαρίζουμε τον εαυτό μας από τα πάθη ώστε να γινόμαστε δοχεία του Αγίου Πνεύματος και να προγευόμαστε κι εμείς την ζωή του παραδείσου, κατά τον βαθμό της πνευματικής μας προκοπής.
Βέβαια, δεν ξεχνάμε πως αν μερικοί δουν επάνω μας κάποια ηθική καθαρότητα-λόγω του πολέμου μας εναντίον των παθών- εμείς δεν θα πέσουμε στην παγίδα της κενοδοξίας. Αν δούμε ότι υπάρχει-το σωστό είναι να μην την δούμε- θα την αποδώσουμε όχι σε δικά μας κατορθώματα, αλλά στη χάρη του Θεού ο οποίος αγιάζει όσους τον πλησιάζουν με «πνεύμα ευθές». Η ηθική είναι το αποτέλεσμα της προσωπικής μας σχέσεως με τον Χριστό και δεν είναι αυτοσκοπός για οτιδήποτε. Σκοπός μας πρέπει να είναι η κάθαρση από τα πάθη και ο εξαγιασμός της υπάρξεώς μας. Η μετάνοια πρέπει να είναι στο καθημερινό μας πρόγραμμα όπως και η προσευχή.
Να, λοιπόν γιατί είμαστε «τυχεροί» που γεννηθήκαμε Χριστιανοί Ορθόδοξοι και Έλληνες. Στα ελληνικά γράφτηκαν τα Ευαγγέλια, στα ελληνικά εδογμάτισαν οι Τρείς Ιεράρχεις και οι περισσότεροι άγιοι. Στα προ Χριστού έτη περιούσιος λαός του Θεού ήταν οι Ισραηλίτες. Στα μετά Χριστόν έτη είναι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, διότι μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει την Αλήθεια, αφού Αυτή είναι «το σώμα του Χριστού, το παρατεινόμενον εις τους αιώνας».
Ας έχουμε, λοιπόν, τους Τρεις Ιεράρχες ως πρότυπα στη ζωή μας και να είμαστε σίγουροι ότι και όλος ο κόσμος να πέσει επάνω μας δεν θα μπορέσει να μας αφαιρέσει την χαρά, που μόνο ο Θεός δίνει σε όσους τον αγαπάνε.
Ο Χριστός είναι πάντοτε ο ίδιος, χθες και σήμερα και στους αιώνες.

footer
  • Τετάρτη 22 Νοεμβρίου

    Φιλήμονος, Κικιλίας, Βαλλεριανού και Τιβουρτίου μαρτύρων
  • Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 65 επισκέπτες και κανένα μέλος

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ